آیینه های خیال
در «آیینه های خیال» تصوّر حقیقت منعکس است نه تصویر واقعیت! 
قالب وبلاگ
نویسندگان

این روزها

نبضم نمی زند

قلبم نمی تپد

دستم نمی رود اصلا به کار دل

انگار مرده ام

گویی فسرده است خون در رگان من

دارم هبوط را

احساس می کنم

و رؤیاهای قدیمی را

در پیچ و تاب ذهن نَمور خویش

چون قصه های کودکی

تکرار می کنم

تکرار می شوم

تکرار بی سبب! !


[ پنجشنبه 10 آذر 1390 ] [ 04:15 ب.ظ ] [ علی صالح پور ]

خود را ورق می زنم

مرور می کنم

 لحظه های خاکستری ام را

وسیاهی مشق های خط خورده ام را

خلاصه می شوم در قطره ی اشکی

فرو می چکم

و کودکی ام

چونان خیالیمحو

در چشمان دریایی ام غوطه می خورد

-         کمک! کمک!

مرا می خواهد

و می خواهد مرا

با خود غرق تمنایی کند که نیست

و تا بی کرانه ای ببرد که هست.

کودکی معصوم من نمی داند

سال هاست مرده است

 و سنگ قبرش بر دلم سنگینی می کند.

-         کمک! کمک! 


[ پنجشنبه 19 آبان 1390 ] [ 10:07 ق.ظ ] [ علی صالح پور ]

من از این تنهایی

            که گریبان مرا می گیرد

                               گله دارم به خدا!

در دلم می گویم:

               کاش تنهایی من، کَمَکی تنها بود!

                            تا که یک لحظه مرا می فهمید؛

                            تا که در تیرگی و پوچی خود،

                                          رنگ احساس مرا هم می دید.

پشت دیوار غم و حسرت و ترس

          نحس تنهایی من زوزه کشید؛

                 و دل ترد و بلورین مرا همچو حباب

                                       خرد و ناچیز نمود و زد و رفت. 


[ پنجشنبه 21 مهر 1390 ] [ 10:24 ق.ظ ] [ علی صالح پور ]


خنــــــده از لب های من کوچـــیده است

افعی غم  بـــــــر تنــــم پیچیـــده است

برق شـــــادی رفته از چشـــــــمان من

اشک ســـــیل آسا از آن جوشیــده است

سینه ام آتشفشـــــــان حســـــرت است

دود آهــــــــم بر فلک گردیــــده است

خاطراتـــــــــم رنگ خاکســــتر شدند

آرزویـــــــــم در قفس پوسیـــده است

نقـــــش رؤیا بر کــــف آبی نوشــــت

دست احساســــــم که بــد لرزیده است

نوبهــــارعشق من پژمــــرد از باد خزان

آسمان گویی که برف نفرتـی باریـــده است 


[ سه شنبه 29 شهریور 1390 ] [ 10:45 ب.ظ ] [ علی صالح پور ]


شب های بی ستاره چه غمگین و تیره است 

 افسوسِ بی کسی به دلم سخت چیره است

با چشم  خیس و پر آتش چه  جای  خواب! 

 خوابم  حرام و خوشی  چون  کبیره  است

از دست  رفته  کار  و مرا پای گشته سست

چشمم ولی  همیشه به  در گاه  خیره  است

چون روز  تیره بختی ام  این شام  سردِ غم

پایان  نمی پذیرد و جانم  چه  تیره    است



[ یکشنبه 27 شهریور 1390 ] [ 09:14 ق.ظ ] [ علی صالح پور ]

کیست که می گوید:
«پایان شب سیه سپید است.»
من در انتهای کوچه ی شب،
در بن بستِ «آرزو»،
این دروغ بزرگ را
این دلخوشی کودکانه را
آزموده ام؛
و سیاهی را
در سی آهی که ماه تا ماه
از دل سوخته بر  می کشم
در چشمان شور بخت خویش
گریسته ام.
من التیام زخم های روح شبگردم  را
در نمک سوزِ اشک مهتاب
جستجو کرده ام
اما دریغ!
آب شدن ستاره ی سحری
- این راز مگوی من-
در کوره ی شفق
دیگر
تأسفی را برنمی انگیزد
دیگر
خوابی را بر نمی آشوبد.



[ شنبه 19 شهریور 1390 ] [ 04:06 ب.ظ ] [ علی صالح پور ]

آری!
حدسم درست بود.
دستان زمخت تاریکی
آغشته به خون سیاه هزار ساله ای بود

               
که از رگ های خشکیده ی من
                                                
می جوشید
و من
در آستانه ی اسطوره های خواب آلود
پدرم را دیدم
و پدرهای پدرم را
             
دیدم که با موهایی پُر معنی
                      -قدیس وار، ولی عبوس و خشک-
                                                  
ایستاده بودند
                                                
و انتظار را انتظار می کشیدند،
                                                                                    
اما در «ناگهانی» بی هنگام
تاریکی در چشمان من گم شد
                                
و
                                 
لحظه ای که «همیشه» بود،
                                                             
برقی زد  

                                                     و چارسوی جهان را
                                                                        
بی سو کرد.
                          
آغاز به انجام رسید.
                                       
و من همینجا
                                                    
و همین حالا
                                                       
در رؤیای خویش

                                                              
محو تماشای تو شدم.


[ سه شنبه 8 شهریور 1390 ] [ 10:29 ب.ظ ] [ علی صالح پور ]

سکوت
در تنهایی چشمان من
آواز می ریزد
             _
آهسته و روان_
 
چون خاطره ای دور
چون ستاره ای کم سو.
و لحظه ها
سرشار می شوند؛
                  
از حضور اقاقیا
                  
از عطر سرد آویشن
فصل رویش دستان آرزو،
آغاز می شود.
          
و
هنگام شکفتنِ گل لبخند
جای هر شبنم
              
بوسه ای می روید.
نیاز و ناز دست در دست هم
      
پیچک وار
از قلب نیلوفران آبی
تا آسمان سرخابی سپیده دم
«
رقص کنان ساغر شکرانه» می زنند
و من ....
        
دوباره متولد می شوم.


[ چهارشنبه 2 شهریور 1390 ] [ 02:48 ب.ظ ] [ علی صالح پور ]

در سحرگاه تیرگی،
پنهان ز چشم ها
در جامه ی ریا
دستی به دسته ی شمشیر می رسد
 
و ناگهان،
شمشیرِ کور و کر
شمشیر فتنه گر
 - 
عریان و بی حیا -
چون مار گرزه سر
آرام می خزد.

   در سجدگاه عشق، مردی نهاده سر

ابلیس جهل و خشم
امّا کشیده قد،
        
فرمان نمی برد ز کس
                 
جز از زبان دشنه ای
                                          
که به خونِ عدالتِ معصوم تشنه است.
    
با ضربتی،
              
جهالت پر خشمِ ناشناخت
 
کاینک به جور و ننگ، آلوده دامن است
سرو تناورِ حق را در خون نشاند
                                         
و
                                           
رفت

                                                         روحِ بلندِ سبزیِ عالم به آسمان.



[ شنبه 29 مرداد 1390 ] [ 10:21 ق.ظ ] [ علی صالح پور ]

شنبه 
     شنبه  

          شنبه

               شنبه

                     شنبه

                           شنبه

و جمعه ای که هست

چون جمعِِ شنبه ها

تقویم هفتگی یک روزه است و بس!

       - یک روزِ بی قرار

          یک روزِ انتظار-

زیرا به چشم من،

تکرار می شوند،

           تکثیر می شوند،

                   این لحظه های بی سبب،

                                       در قاب «شنبه»ها.


[ جمعه 21 مرداد 1390 ] [ 02:21 ب.ظ ] [ علی صالح پور ]
.: Weblog Themes By MihanSkin :.

تعداد کل صفحات : 3 :: 1 2 3

درباره وبلاگ

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :


_________________

-------------------------------
__________________________ __________________________ _________________________________ __________